હ્યુ-એન-ત્સાંગ નો ગુજરાત પ્રવાસ: ૭મી સદીમાં વલભી વિદ્યાપીઠ અને ભરૂચનું વર્ણન.
ભારતના પ્રાચીન ઇતિહાસને સમજવામાં વિદેશી પ્રવાસીઓના પ્રવાસવર્ણનો અત્યંત મૂલ્યવાન માનવામાં આવે છે. આવા પ્રવાસીઓમાં ચીનના બૌદ્ધ ભિક્ષુ હ્યુ-એન-ત્સાંગ (Xuanzang / Hiuen Tsang) નું નામ સર્વોપરી છે. ઈ.સ. 629 થી 645 દરમિયાન તેમણે ભારતની લાંબી યાત્રા કરી હતી. આ દરમિયાન તેમણે ગુજરાતની પણ મુલાકાત લીધી હતી. તેમના પ્રવાસવર્ણનમાં ખાસ કરીને વલભી વિદ્યાપીઠ અને ભરૂચ (ભૃગુકચ્છ) વિશે કરેલા ઉલ્લેખો ગુજરાતના રાજકીય, ધાર્મિક, શૈક્ષણિક અને આર્થિક જીવન પર અમૂલ્ય પ્રકાશ પાડે છે.
હ્યુ-એન-ત્સાંગના વર્ણનના આધારે આપણે જાણી શકીએ છીએ કે ૭મી સદીનું ગુજરાત માત્ર વેપારનું જ નહીં, પરંતુ જ્ઞાન, સંસ્કૃતિ અને ધર્મનું પણ મહત્વનું કેન્દ્ર હતું.
હ્યુ-એન-ત્સાંગ કોણ હતા?
હ્યુ-એન-ત્સાંગનો જન્મ ઈ.સ. 602માં ચીનમાં થયો હતો. તેઓ બૌદ્ધ ધર્મના વિદ્વાન ભિક્ષુ હતા. બૌદ્ધ ધર્મના મૂળ ગ્રંથોનો અભ્યાસ કરવા અને નાલંદા જેવા વિશ્વવિખ્યાત વિદ્યાપીઠોમાં શિક્ષણ મેળવવા તેઓ ભારત આવ્યા હતા.
ભારતમાં લગભગ 16 વર્ષના પ્રવાસ દરમિયાન તેમણે અનેક રાજ્યોની મુલાકાત લીધી. તેમણે જ્યાં જ્યાં પ્રવાસ કર્યો ત્યાંની પ્રજા, રાજકીય વ્યવસ્થા, ધર્મ, ખેતી, વેપાર, શિક્ષણ અને સંસ્કૃતિ વિશે વિગતવાર નોંધો તૈયાર કરી. આ નોંધો પછી “સી-યુ-કી” (Great Tang Records on the Western Regions) નામના પ્રસિદ્ધ ગ્રંથમાં સંકલિત થઈ.
૭મી સદીનું ગુજરાત
હ્યુ-એન-ત્સાંગ જ્યારે ગુજરાત આવ્યા ત્યારે અહીં મૈત્રક વંશનું શાસન હતું. તેમની રાજધાની વલભી હતી.
તે સમયનું ગુજરાત ત્રણ મુખ્ય કારણોસર પ્રસિદ્ધ હતું:
- ઉચ્ચ શિક્ષણ
- સમૃદ્ધ દરિયાઈ વેપાર
- ધાર્મિક સહિષ્ણુતા
આ ત્રણેય બાબતોનો તેમણે પોતાના પ્રવાસવર્ણનમાં સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ કર્યો છે.
વલભી – પશ્ચિમ ભારતનું મહાન વિદ્યાપીઠ
વલભી તે સમયનું ભારતનું સૌથી મહત્વપૂર્ણ શિક્ષણ કેન્દ્ર હતું. ઘણા ઇતિહાસકારો તેને નાલંદા પછીનું સૌથી મોટું વિદ્યાપીઠ ગણાવે છે.
હ્યુ-એન-ત્સાંગ લખે છે કે અહીં હજારો વિદ્યાર્થીઓ અભ્યાસ કરતા હતા અને અનેક વિદ્વાન આચાર્યો શિક્ષણ આપતા હતા.
અહીં મુખ્યત્વે નીચેના વિષયો ભણાવવામાં આવતા હતા:
- બૌદ્ધ દર્શન
- વેદ
- વ્યાકરણ
- ન્યાયશાસ્ત્ર
- તર્કશાસ્ત્ર
- આયુર્વેદ
- ગણિત
- રાજનીતિ
- સાહિત્ય
વલભી વિદ્યાપીઠમાં પ્રવેશ સરળ નહોતો
હ્યુ-એન-ત્સાંગના વર્ણન મુજબ અહીં પ્રવેશ મેળવવો ખૂબ જ મુશ્કેલ હતો.
વિદ્યાર્થીઓની કસોટી લેવામાં આવતી હતી અને માત્ર યોગ્ય વિદ્યાર્થીઓને જ પ્રવેશ આપવામાં આવતો હતો.
આ દર્શાવે છે કે તે સમયની શિક્ષણવ્યવસ્થા ગુણવત્તા આધારિત હતી.
વિદ્યાર્થીઓ સમગ્ર ભારતમાંથી આવતા
વલભી વિદ્યાપીઠમાં માત્ર ગુજરાતના જ નહીં પરંતુ ભારતના અનેક પ્રદેશોમાંથી વિદ્યાર્થીઓ આવતા હતા.
અહીં અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યા પછી વિદ્યાર્થીઓને રાજદરબારોમાં મહત્વપૂર્ણ હોદ્દા મળતા હતા.
આથી વલભીનું મહત્વ માત્ર ધાર્મિક કેન્દ્ર તરીકે નહીં પરંતુ વહીવટી શિક્ષણ કેન્દ્ર તરીકે પણ હતું.
બૌદ્ધ ધર્મનું મહત્વપૂર્ણ કેન્દ્ર
હ્યુ-એન-ત્સાંગ જણાવે છે કે વલભીમાં અનેક બૌદ્ધ વિહાર હતા.
અહીં હજારો બૌદ્ધ ભિક્ષુઓ વસતા હતા.
મુખ્યત્વે સમ્મતિય (Sammatīya) પરંપરાના ભિક્ષુઓ અહીં અભ્યાસ કરતા હતા.
આ ઉપરાંત હિંદુ મંદિરો પણ મોટી સંખ્યામાં હતાં.
તે સમયનું ગુજરાત ધાર્મિક સહિષ્ણુતાનું ઉત્તમ ઉદાહરણ હતું.
મૈત્રક રાજાઓનું શિક્ષણપ્રેમ
મૈત્રક રાજાઓએ શિક્ષણને વિશેષ પ્રોત્સાહન આપ્યું હતું.
તેઓ વિદ્વાનોને દાન આપતા, વિદ્યાપીઠોને આર્થિક સહાય કરતા અને વિદ્વાનોનું સન્માન કરતા.
આ કારણે વલભી સમગ્ર ભારતનું જ્ઞાનકેન્દ્ર બની શક્યું.
ભરૂચ – પશ્ચિમ ભારતનું સમૃદ્ધ બંદર
હ્યુ-એન-ત્સાંગે ભરૂચનું પણ સુંદર વર્ણન કર્યું છે.
તેમણે ભરૂચને સમૃદ્ધ વેપારી નગર તરીકે ઓળખાવ્યું છે.
તે સમયે ભરૂચ અરબી સમુદ્ર સાથે જોડાયેલું મહત્વપૂર્ણ બંદર હતું.
આંતરરાષ્ટ્રીય વેપારનું મુખ્ય કેન્દ્ર
ભરૂચમાંથી નીચેની વસ્તુઓની આયાત-નિકાસ થતી હતી:
- કપાસ
- કાપડ
- મસાલા
- કિંમતી પથ્થરો
- હાથીદાંત
- સુગંધિત દ્રવ્યો
અહીંથી વેપારીઓ અરબ દેશો, પર્શિયા અને પશ્ચિમ એશિયા સુધી વેપાર કરતા હતા.
ભરૂચની સમૃદ્ધિ
હ્યુ-એન-ત્સાંગ લખે છે કે ભરૂચના લોકો સમૃદ્ધ હતા.
નગરમાં વેપારીઓની મોટી સંખ્યા હતી.
અહીં બજારો ખૂબ જ સક્રિય હતાં.
આર્થિક સમૃદ્ધિના કારણે શહેરમાં અનેક ધાર્મિક સંસ્થાઓ પણ વિકસેલી હતી.
ધાર્મિક વિવિધતા
ભરૂચમાં તેમણે બૌદ્ધ વિહાર ઉપરાંત હિંદુ મંદિરોનો પણ ઉલ્લેખ કર્યો છે.
આ દર્શાવે છે કે વેપાર સાથે ધાર્મિક જીવન પણ સમૃદ્ધ હતું.
ગુજરાતના લોકો વિશે હ્યુ-એન-ત્સાંગનું વર્ણન
તેમણે ગુજરાતના લોકો વિશે લખ્યું છે કે તેઓ:
- વિનમ્ર હતા.
- શિક્ષણપ્રેમી હતા.
- વેપારમાં કુશળ હતા.
- મહેનતુ હતા.
- ધાર્મિક હતા.
- સત્યનિષ્ઠ હતા.
આ વર્ણન આજના ગુજરાતના વેપારી સ્વભાવ સાથે પણ સુસંગત લાગે છે.
ખેતી અને અર્થતંત્ર
હ્યુ-એન-ત્સાંગના જણાવ્યા મુજબ ગુજરાતની જમીન ખૂબ ઉપજાઉ હતી.
અહીં સારી ખેતી થતી હતી.
મુખ્ય પાકોમાં અનાજ અને કપાસનો સમાવેશ થતો હતો.
દરિયાઈ વેપાર અને ખેતી બંનેના કારણે રાજ્ય સમૃદ્ધ બન્યું હતું.
વલભી અને નાલંદાની સરખામણી
વલભી અને નાલંદા બંને વિશ્વવિખ્યાત વિદ્યાપીઠ હતાં.
પરંતુ બંનેની વિશેષતાઓ અલગ હતી.
| નાલંદા | વલભી |
|---|---|
| બૌદ્ધ અધ્યયનનું મુખ્ય કેન્દ્ર | બૌદ્ધ તથા લૌકિક બંને શિક્ષણ |
| પૂર્વ ભારત | પશ્ચિમ ભારત |
| આંતરરાષ્ટ્રીય પ્રતિષ્ઠા | રાજકીય તથા વહીવટી શિક્ષણ માટે પ્રસિદ્ધ |
| વિશાળ બૌદ્ધ ગ્રંથાલય | રાજકીય પ્રશાસન માટે વિદ્વાનો તૈયાર કરતું કેન્દ્ર |
હ્યુ-એન-ત્સાંગના વર્ણનની વિશ્વસનીયતા
ઇતિહાસકારો હ્યુ-એન-ત્સાંગના પ્રવાસવર્ણનને વિશ્વસનીય માને છે કારણ કે:
- તેમણે પોતે સ્થળોની મુલાકાત લીધી હતી.
- સ્થળ પર રહીને નોંધો તૈયાર કરી હતી.
- અંતર, લોકો, ધર્મ અને રાજકારણ વિશે વિગતવાર માહિતી આપી હતી.
- પુરાતત્ત્વીય પુરાવાઓ તેમના ઘણા વર્ણનોને સમર્થન આપે છે.
વલભીનો અંત
આઠમી સદી પછી વિદેશી આક્રમણો અને રાજકીય પરિવર્તનોના કારણે વલભીનું મહત્વ ઘટવા લાગ્યું.
ધીમે ધીમે મહાન વિદ્યાપીઠ નષ્ટ થયું.
આજે વલભીના અવશેષો તેના ભવ્ય ભૂતકાળની સાક્ષી આપે છે.
ગુજરાતના ઇતિહાસમાં હ્યુ-એન-ત્સાંગનું મહત્વ
જો હ્યુ-એન-ત્સાંગ ભારત ન આવ્યા હોત તો ૭મી સદીના ગુજરાત વિશેની ઘણી માહિતી કદાચ ક્યારેય ઉપલબ્ધ ન હોત.
તેમના પ્રવાસવર્ણનથી જાણવા મળે છે કે:
- ગુજરાત શિક્ષણમાં અગ્રેસર હતું.
- વેપાર વિશ્વવ્યાપી હતો.
- ધાર્મિક સહિષ્ણુતા હતી.
- લોકો સમૃદ્ધ અને શિક્ષિત હતા.
- વલભી વિશ્વસ્તરીય વિદ્યાપીઠ હતું.
- ભરૂચ આંતરરાષ્ટ્રીય બંદર હતું.
ઉપસંહાર
હ્યુ-એન-ત્સાંગનો ગુજરાત પ્રવાસ માત્ર એક યાત્રાનું વર્ણન નથી, પરંતુ ૭મી સદીના ગુજરાતની જીવંત ઝાંખી છે. તેમના લેખનથી સ્પષ્ટ થાય છે કે વલભી વિદ્યાપીઠ જ્ઞાનનું મહાન કેન્દ્ર હતું અને ભરૂચ ભારતના સૌથી સમૃદ્ધ દરિયાઈ વેપાર કેન્દ્રોમાંનું એક હતું. શિક્ષણ, વેપાર, સંસ્કૃતિ અને ધાર્મિક સહઅસ્તિત્વના ક્ષેત્રોમાં ગુજરાતે તે સમયમાં જે સિદ્ધિઓ હાંસલ કરી હતી, તે આજે પણ ગૌરવ અનુભવાવે છે. હ્યુ-એન-ત્સાંગનું પ્રવાસવર્ણન ગુજરાતના પ્રાચીન વૈભવને સમજવા માટે એક અમૂલ્ય ઐતિહાસિક દસ્તાવેજ છે.
